Cusco za grosze — ile naprawdę kosztował mnie tydzień
Za pierwszym razem w Cusco wydawałem swobodnie i niczego nie notowałem. Za drugim razem, podróżując na resztkach długiej wyprawy po Ameryce Południowej, miałem sztywny budżet dzienny i zachowywałem rachunki. Oto szczera księga: ile kosztował mnie tydzień w Cusco, gdy naprawdę pilnowałem każdej solii, i gdzie cięcia są bezpieczne, a gdzie cięcie boli.
Cel
Moim celem było mniej niż 30 USD dziennie, co przy kursie z sierpnia 2020 około S/3,5 za dolara oznaczało mniej więcej S/105 dziennie, wszystko wliczone oprócz dnia w Machu Picchu. Zmieściłem się tuż poniżej, ze średnią około 27 USD. Jest to bardzo wykonalne, a przewodnik Cusco na budżecie był moim punktem wyjścia — większość tego, co następuje, to ja testujący jego rady w praktyce.
Spanie: S/30–40 za noc
Cały tydzień spałem w łóżkach w dormitoriach. Łóżko w czystym, towarzyskim hostelu w centrum Cusco kosztowało S/30 do S/40 (9–11 USD), włącznie ze śniadaniem i niezbędnym termosem herbaty z koki. Wybierałem miejsca kilka ulic powyżej Plaza de Armas — Cusco robi się cichsze i tańsze, im dalej wspinasz się od placu, choć twoje nogi zapłacą za to na wysokości.
Jeden wydatek, którego bym bronił: zapłaciłem S/55 za prywatny pokój pierwszej nocy, bo właśnie zszedłem z długiego autobusu i wiedziałem, że potrzebuję prawdziwego snu, żeby poradzić sobie z wysokością. Przyjazd wyczerpanym do hałaśliwego dziesięcioosobowego dormitorium na 3400 metrach to przepis na chorobę. Wydaj ekstra na pierwszą noc, jeśli tylko możesz.
Jedzenie: S/25–35 dziennie
To miejsce, gdzie Cusco wynagradza cię za zejście z placu. Menú del día — zestaw obiadowy z zupą, daniem głównym i napojem — to najlepszy przyjaciel budżetowego podróżnika. Z dala od turystycznych ulic płaciłem S/8 do S/12 za sycący dwudaniowy obiad. Na San Pedro Market tylne rzędy, gdzie jedzą tragarze i sprzedawcy, nakarmią cię wielkim talerzem za S/10, a stragany z sokami robią olbrzymią szklankę świeżych owoców za S/6.
Śniadanie było wliczone w hostelu. Kolacja, jeśli nie gotowałem w kuchni hostelowej, to zwykle jedzenie uliczne — anticuchos (szaszłyki z grillowanego serca wołowego) z wózka za S/5 albo empanada i zupa. Gotowałem może trzy wieczory, kupując jajka, awokado, chleb i owoce z targu za kilka solii.
Czego unikałem całkowicie: jakiejkolwiek restauracji na Plaza de Armas z naganiaczem na zewnątrz oraz „gourmetowych” miejsc turystycznych, gdzie danie główne kosztuje S/50 i więcej. Jedzenie dwie ulice dalej jest lepsze i o jedną trzecią tańsze. Pełne zestawienie w przewodniku budżetowym pasuje do tego, co znalazłem — oszczędności są niemal w całości kwestią lokalizacji, nie jakości.
Poruszanie się: prawie za darmo
Centrum Cusco jest na tyle zwarte, że da się je obejść, co jest szczęściem, bo na wysokości i tak będziesz chodził wolno. Wziąłem taksówkę może trzy razy przez cały tydzień, zawsze ustalając cenę najpierw — S/8 do S/15 za cokolwiek w obrębie miasta. Combis (lokalne busiki) kosztują S/1 do dalszych miejsc, jeśli umiesz rozszyfrować trasy wymalowane na przedniej szybie. Prawie wszędzie chodziłem.
Atrakcje: starannie dobieraj bilety
Boleto turístico jest nieunikniony, jeśli chcesz zobaczyć główne ruiny, a nawet wersja częściowa kosztuje S/70. Kupiłem bilet częściowy na miejsca w obrębie miasta — Sacsayhuamán, Q’enqo, Tambomachay — i wszedłem do nich pieszo, zamiast płacić za wycieczkę, co zaoszczędziło koszt wycieczki w wysokości 25 USD. Podejście do Sacsayhuamán jest strome, ale bezpłatne i z łatwością zwiedzisz je samodzielnie.
Odpuściłem płatne atrakcje tam, gdzie darmowa wersja była równie dobra. Spacer po San Blas nic nie kosztuje. Plaza de Armas i fasady większości kościołów są bezpłatne. Zapłaciłem niewielki wstęp do katedry, bo chciałem, i nie żałowałem.
Ten duży wydatek: Machu Picchu tanią drogą
Oto pozycja, która rozbija większość budżetów. Pociąg do Machu Picchu jest drogi — łatwo ponad 130 USD w obie strony za standardową obsługę turystyczną, co na groszowym budżecie jest po prostu poza zasięgiem. Więc zrobiłem to tylną drogą, przez Hidroeléctrica.
To trasa budżetowej legendy: długi przejazd dzielonym busem z Cusco do elektrowni wodnej Hidroeléctrica (sześć do siedmiu godzin), a potem płaski dwugodzinny spacer wzdłuż torów kolejowych do Aguas Calientes. Śpisz tam, wchodzisz do Machu Picchu o świcie i odwracasz całość następnego dnia. Jest powoli, a droga busa miejscami przyprawia o gęsią skórkę, ale jest tanio. Pełna mechanika jest w przewodniku Machu Picchu przez Hidroeléctrica, którego trzymałem się niemal co do litery.
Moje koszty dwudniowej wyprawy przez Hidroeléctrica: około S/70 w każdą stronę za dzielony transport (40 USD w obie strony), S/35 za podstawowy pokój w Aguas Calientes, bilet wstępu do Machu Picchu S/152 dla obcokrajowców i autobus na końcowe serpentyny S/80 w obie strony — który następnym razem bym odpuścił i wszedł schodami za darmo, gdyby moje nogi nie były już zniszczone. Łącznie za całą wyprawę do Machu Picchu: około 120 USD, wobec ponad 250 USD komfortową drogą. Wymiana to dzień życia w busie i spacer wzdłuż torów. Warte, gdy brakuje pieniędzy; niewarte, gdy nie brakuje.
Księga tygodnia
Orientacyjne sumy za siedem nocy, w dolarach amerykańskich:
- Nocleg (6 nocy w dormitorium + 1 prywatna): około 75 USD
- Jedzenie i picie: około 60 USD
- Transport lokalny i taksówki: około 12 USD
- Boleto turístico (częściowy): około 20 USD
- Machu Picchu przez Hidroeléctrica (wszystko wliczone): około 120 USD
To mniej więcej 287 USD za tydzień włącznie z Machu Picchu, czyli około 41 USD dziennie przez cały pobyt. Wyłącz jednorazowy koszt Machu Picchu, a dzienna stawka życia wyniosła 27 USD, do których celowałem.
Co bym uciął, a czego nie
Uciąć: autobus na Machu Picchu (wejdź pieszo), restauracje przy placu, taksówki, które możesz przejść pieszo, i płatne wycieczki po mieście, które zwiedzisz samodzielnie. Nie ucinać: prywatny pokój w noc przyjazdu, wodę i powolny pierwszy dzień na aklimatyzację — choroba wysokościowa i utrata dni to najdroższa rzecz, jaka może spotkać budżetową podróż. Nauczyłem się tego boleśnie podczas wcześniejszej wizyty.
Cusco za grosze jest naprawdę osiągalne, nawet z Machu Picchu, jeśli jesteś gotów wymienić komfort i czas na pieniądze. Miasto nie karze oszczędności — niektóre z moich najlepszych posiłków przez cały tydzień to te za S/10 z tyłu targu.
