Jezioro Humantay: start o 4 rano i turkusowa nagroda
4:00 — budzik, którego natychmiast pożałowałem
Jednodniowa wycieczka nad jezioro Humantay jest sprzedawana jako luźny dzień na zewnątrz, a przeżywana jako mały wyczyn wytrzymałościowy, a przepaść między tymi dwiema rzeczami zaczyna się od godziny odbioru. Mój bus zabrał mnie spod Plaza de Armas około 4:30, co oznaczało budzik o 4:00, co oznaczało pójście spać o godzinie, której zignorowania nie jestem dumny. Wgramoliłem się do busa półprzytomny i lekko poirytowany, ściskając bułkę zostawioną przez hotel, i ruszyliśmy w ciemność.
To jest dziennik tego dnia, mniej więcej godzina po godzinie, bo doświadczenie tak naprawdę polega na jego rytmie — wczesnej harówce, wejściu, nagrodzie — a uporządkowany przewodnik to wszystko spłaszcza.
4:30–7:30 — długi dojazd i postój na śniadanie
Dojazd w stronę Mollepaty i początku szlaku w Soraypampie zajmuje mniej więcej trzy godziny i większość przedrzemałem oparty o szybę. Gdzieś po drodze zatrzymaliśmy się w prostym przydrożnym miejscu na śniadanie — chleb, jajka, herbata z koki, kawa rozpuszczalna — wliczonym w cenę wycieczki i szczerze niezbędnym. Nie pomijaj go, nawet jeśli rano nie jadasz; będziesz chciał paliwa na to, co nadchodzi.
Krajobraz zmieniał się, gdy wjeżdżaliśmy wyżej, miasteczka rzedły, góry robiły się większe i bielsze. Zanim dotarliśmy do początku szlaku, powietrze miało tę cienką, zimną, jasną jakość, jaką dostajesz na prawdziwej wysokości. Co prowadzi nas do części, którą broszury bagatelizują.
7:30 — początek szlaku i konfrontacja z wysokością
Początek szlaku w Soraypampie leży na około 3900 metrach, a jezioro jest wyżej, na mniej więcej 4200 metrach (około 13 800 stóp). To wyżej niż samo Cusco, o czym ludzie zapominają. Jeśli nie zaaklimatyzowałeś się porządnie najpierw w Cusco albo w Świętej Dolinie, ta wędrówka cię upokorzy. Miałem za sobą cztery dni w Cusco i wciąż to czułem.
To najważniejsza rzecz, jaką mogę ci powiedzieć o Humantay: nie rób tego pierwszego ani drugiego dnia w regionie. Połączenie wysokości i stromego wejścia jest naprawdę ciężkie dla nieprzyzwyczajonego ciała i patrzyłem, jak kilka osób w mojej grupie mocno się męczy, bo przyleciały dwa dni wcześniej. Przewodnik jednodniowa wycieczka nad jezioro Humantay mówi o tym wprost i ja też.
7:30–9:00 — wejście, krótkie i brutalne
Wejście nad jezioro nie jest długie — może godzina do półtorej faktycznego chodzenia, zależnie od tempa — ale jest strome i wysokie, a na tej wysokości nawet umiarkowane zbocze zamienia twoje nogi w beton, a oddech w coś żenującego. Jestem rozsądnie wysportowany na poziomie morza i zatrzymywałem się co kilka minut, by złapać powietrze i udawać, że podziwiam widok.
Na dole są konie do wynajęcia — miejscowi prowadzą cię w górę za opłatą, gdzieś koło S/80–100 (22–27 USD), do negocjacji. Szedłem z zasady i lekko pożałowałem tej zasady gdzieś w połowie drogi. Nie ma wstydu w koniu; spora część mojej grupy wzięła konia i dotarła świeża, podczas gdy ja dotarłem fioletowy. Jeśli wysokość albo kondycja jest problemem, po prostu zaplanuj budżet na konia i ciesz się dniem.
9:00 — jezioro, które naprawdę dorównuje legendzie
Jestem cyniczny wobec miejsc, które są nadmiernie fotografowane, a Humantay jest ekstremalnie nadmiernie fotografowane. Więc chcę być szczery: ono naprawdę dowozi. Wchodzisz na ostatnie wzniesienie i jezioro po prostu tam jest, niemal nierzeczywisty mleczny turkus leżący pod lodowcem Humantay, ze śniegiem i lodem wznoszącym się prosto za nim. Kolor jest prawdziwy — pochodzi z lodowcowego mułu — i jest bardziej żywy na żywo niż na zdjęciach, co jest przeciwieństwem tego, jak to zwykle bywa.
Spędziłem tam na górze około godziny. Ludzie robią obowiązkowe zdjęcia w skoku, niektórzy budują małe kamienne apachety (ofiary), a kilka odważnych/głupich dusz zanurza rękę w wodzie, która jest lodowcowo zimna. Ja po prostu usiadłem na kamieniu, złapałem oddech i patrzyłem, co wydawało się właściwym użyciem godziny, na którą zasłużyłem cierpieniem. Strona o jeziorze Humantay ma więcej o geologii i tle Salkantay, jeśli ciekawi cię, na co patrzysz.
10:00–12:00 — z powrotem w dół, a zejście nie jest za darmo
Schodzenie jest szybsze, ale nie bezwysiłkowe — luźny kamień, kolana przyjmujące uderzenia i to samo cienkie powietrze. Dotarłem z powrotem do początku szlaku w jakieś 45 minut, znacznie pogodniejszy niż w drodze w górę. Około południa byliśmy z powrotem w busie na długi powrót do domu, który znów przespałem.
~15:00 — z powrotem w Cusco, wykończony i usatysfakcjonowany
Wtoczyliśmy się z powrotem do Cusco w środku popołudnia, cały bus cicho skonany. Byłem na nogach od 4 rano, wszedłem na 4200 metrów i z powrotem i spędziłem sześć godzin w busie. Poszedłem prosto do kawiarni, zjadłem ogromny lunch i spałem o dziewiątej. To pełny, wyczerpujący dzień i powinieneś zaplanować po nim spokojny wieczór, zamiast rezerwować cokolwiek.
Ile kosztowało i co bym zarezerwował
Zapłaciłem około S/120 (około 32 USD) za wycieczkę grupową, która obejmowała transport, śniadanie, lunch i wstęp. To standardowa stawka i naprawdę dobra wartość za 12-godzinny dzień z dwoma posiłkami. Tanie wycieczki pakują busy ciaśniej i poganiają cię; te nieco droższe, w małych grupach, dają ci więcej czasu nad jeziorem, czyli tym, po co faktycznie przyjechałeś. To mniej więcej to, co bym zarezerwował, gdybym robił to ponownie.
Wycieczka i wędrówka nad jezioro Humantay z CuscoCo spakowałem i czego mi brakowało
Pogoda nad Humantay to ruchomy cel — mróz przed świtem na początku szlaku, ciepło i słonecznie, gdy się wspinasz, brutalne odbicie słońca od śniegu nad jeziorem, potem znów zimno w momencie, gdy przepłynie chmura. Ubrałem się na cebulkę i byłem zadowolony: ciepła góra na wczesne godziny, zdejmowana do t-shirtu na wejściu, potem warstwy z powrotem na wietrznym, odsłoniętym jeziorze.
To, co zrobiłem dobrze: okulary przeciwsłoneczne i porządny krem z filtrem, bo wysokogórskie słońce jest okrutne i patrzyłem, jak nieosłonięci ludzie robią się czerwoni jak homar w godzinę. Czapka. Woda, więcej niż myślałem. To, co zrobiłem źle: wziąłem za mało gotówki, a po drodze są małe stragany sprzedające napoje i przekąski plus wynajem konia, wszystko tylko za gotówkę. Weź więcej soli, niż spodziewasz się potrzebować. Strona o jeziorze Humantay ma więcej o warunkach na górze.
Humantay czy raczej Salkantay?
Warto wiedzieć: jednodniowa wycieczka nad jezioro Humantay korzysta z tego samego rejonu początku szlaku co pierwszy dzień wielodniowego treku Salkantay. Trekkersi na Salkantay przechodzą tuż obok Humantay, często biwakując w pobliżu. Więc jeśli już planujesz trek Salkantay do Machu Picchu, zobaczysz jezioro w jego ramach i nie potrzebujesz osobnej jednodniowej wycieczki.
Samodzielna jednodniowa wycieczka jest dla ludzi, którzy chcą jeziora bez zobowiązania się do wielodniowego, wysokogórskiego treku — czyli dokładnie dla mnie na tej wyprawie. Jeśli masz jednak czas i nogi, przewodnik po treku Salkantay opisuje większą przygodę, która zaczyna się w tym samym miejscu. Zrobienie najpierw jednodniowej wycieczki to także przyzwoity test aklimatyzacji i kondycji, czy jesteś gotowy na pełny trek.
Czy warto? Tak, pod warunkami
Humantay jest warte brutalnego wczesnego startu i wgniatającego płuca wejścia — jezioro naprawdę jest aż tak piękne i w przeciwieństwie do niektórych przehajpowanych miejsc zasługuje na swoją reputację. Ale to nie jest łagodny dzień na zewnątrz, a ludzie, którzy mają zły czas, niemal zawsze są tymi, którzy nie docenili wysokości albo zrobili to zbyt wcześnie w swojej podróży.
Więc: najpierw się zaaklimatyzuj, zaakceptuj budzik o 4 rano, weź konia, jeśli nie jesteś pewien wejścia, i daj sobie łatwy wieczór potem.
Jeśli ważysz to wobec innych dużych jednodniowych wycieczek, tekst czy Tęczowa Góra jest warta jest przydatnym towarzyszem — obie są wysokie, obie wczesne, obie spektakularne i niekoniecznie musisz robić obie. Moje szczere zdanie po zrobieniu obu: Tęczowa Góra ma słynniejsze kolory, ale wydaje się bardziej zatłoczona i bardziej cyrkowa; Humantay jest spokojniejszym, bardziej autentycznie pięknym miejscem, a turkus tego jeziora pod lodowcem przeważył dla mnie szalę. Jeśli masz czas i energię tylko na jeden duży, wysokogórski dzień i wybierasz na podstawie tego, co zostawiło głębsze wrażenie, a nie tego, co jest bardziej znane na Instagramie, wysłałbym cię do Humantay.
Ostatnia praktyczna myśl: ponieważ dzień jest tak długi i wyczerpujący, nie układaj go obok innego wymagającego dnia. Na późniejszej wyprawie popełniłem błąd rezerwowania ciężkiej wycieczki na ranek po Humantay i spędziłem ją wykończony. Daj sobie naprawdę spokojny dzień po obu stronach, a o wiele bardziej cieszysz się jeziorem. Osobiście Humantay to to, co zostało ze mną — i chętnie nastawiłbym kolejny budzik na 4 rano, by tam wrócić.
