Kolarstwo górskie wokół Cusco

Dlaczego Cusco to region dla zjazdowca

Kolarstwo górskie wokół Cusco to w przeważającej mierze jazda w dół. Cechą definiującą region dla rowerzystów jest deniwelacja pionowa: przełęcze powyżej 4000 metrów opadające ku dnom dolin i, miejscami, aż do lasu mglistego. Daje to jedne z najdłuższych, najbardziej malowniczych zjazdów w Ameryce Południowej. Czego nie daje, dla większości gości, to wygodna jazda pod górę — mocne pedałowanie na wysokości w rzadkim powietrzu jest brutalne, a niewielu podróżnych na krótkie wyjazdy przyjeżdża tu, by mozolnie wjeżdżać na andyjskie podjazdy.

Więc realistyczny obraz jest taki: łagodne pętle po płaskowyżu dla początkujących, długie zjazdy z transportem na górę dla doświadczonych i garść wielodniowych przygód, które wplatają rower w trekking. Teren jest naprawdę światowej klasy, ale dwie rzeczy oddzielają wspaniały dzień od złego — twoja własna aklimatyzacja oraz jakość operatora i roweru. Obie są pod twoją kontrolą, jeśli zaplanujesz, i obie są rutynowo ignorowane przez podróżnych, którzy rezerwują najtańszą opcję i przekonują się boleśnie, że hamulce nie działają na 4000 metrach.

Ten przewodnik omawia realne trasy, realia wysokości, jak sprawdzić operatora i rower, koszty, bezpieczeństwo i szczere zastrzeżenia. Po szersze menu wycieczek zobacz przewodnik po wycieczkach jednodniowych z Cusco.

Realia wysokości, o których nie wspomina broszura

Przeczytaj to przed rezerwacją czegokolwiek. Cusco leży na około 3400 m (11 150 ft), a większość tras rowerowych zaczyna się wyżej — Abra Málaga to ponad 4300 m, płaskowyż Maras-Moray około 3500 m. Nawet jazdy „cały czas w dół” wymagają trochę pedałowania, wysiłku przy hamowaniu i zwykłej pracy utrzymania równowagi, a wszystko to jest znacznie trudniejsze w rzadkim powietrzu niż na poziomie morza.

Zasada niepodlegająca negocjacji: nie jeźdź na rowerze pierwszego ani drugiego dnia w Andach. Spędź najpierw co najmniej dwa do trzech dni na aklimatyzacji, idealnie śpiąc niżej w Świętej Dolinie (2800–3000 m) przed wejściem wyżej. Nasz plan aklimatyzacji w Cusco układa pierwsze dni, a przewodnik po chorobie wysokościowej omawia oznaki ostrzegawcze — ból głowy, mdłości, duszność, słaby sen — które oznaczają, że nie powinieneś być na rowerze na górze.

Praktyczne nawyki wysokościowe na dzień rowerowy: nawadniaj się intensywnie dzień wcześniej i w trakcie, jedz lekko, unikaj alkoholu poprzedniej nocy i natychmiast powiedz przewodnikowi, jeśli źle się czujesz. Renomowany operator wozi tlen i pojazd wsparcia i bez sprzeczki ściągnie cię z trasy.

Trasy warte poznania

Maras, Moray i płaskowyż Salineras (przyjazne początkującym). Wysoki płaskowyż nad Urubambą oferuje pofałdowane polne drogi łączące tarasy Moray i kopalnie soli Maras, z dużymi otwartymi widokami i opanowanymi nachyleniami. To najlepsze wprowadzenie dla mniej doświadczonych rowerzystów po aklimatyzacji i daje świeży sposób, by zobaczyć dwa miejsca, które większość ludzi odwiedza busem. Połącz to z rzutem oka na miejsca Maras i Moray.

Pętle po płaskowyżu Chinchero (średniozaawansowane). Wokół Chinchero na mniej więcej 3760 m polne drogi i szlaki przecinają otwartą wysokogórską scenerię z tkackimi wioskami i widokami na jeziora. Malownicze, umiarkowanie wymagające i wysokie — aklimatyzacja ma tu znaczenie.

Zjazd Abra Málaga (zaawansowany). Klasyczny zjazd z Cusco. Z przełęczy Abra Málaga na ponad 4300 m na drodze ku dżungli długi asfaltowo-polny zjazd opada tysiące metrów ku lasowi mglistemu, z dramatyczną zmianą klimatu i roślinności po drodze. Jest porywający i długi, wymaga pewnego prowadzenia roweru i niezawodnych hamulców i zwykle odbywa się z pojazdem wsparcia. To nie jazda dla początkujących.

Inca Jungle wielodniowa (mieszana). Popularna trasa Inca Jungle do Machu Picchu otwiera się odcinkiem zjazdu rowerowego z wysokiej przełęczy, zanim przejdzie do pieszej wędrówki, raftingu i tyrolki. To sposób na połączenie roweru z dotarciem do Machu Picchu; zobacz przewodnik po trekkingach do Machu Picchu, jak wypada na tle klasycznych szlaków.

Uwaga o jeździe niezależnej: dla większości gości to nie jest region do jazdy na własną rękę. Trasy używają odległych dróg na wysokości z ograniczonymi usługami, ruchem na niektórych zjazdach i bez łatwego ratunku. Jazda z przewodnikiem i wsparciem pojazdu to tu rozsądny domyślny wybór.

Jak sprawdzić operatora i rower

To ma większe znaczenie niż trasa. Różnica między dobrym a złym operatorem w Cusco to różnica między pamiętnym zjazdem a wizytą w szpitalu, a sama cena nie mówi ci, który dostajesz.

Sprawdź rower przed zapłatą lub wyruszeniem:

• Najpierw hamulce. Ściśnij mocno obie dźwignie. Na stromym, wysokim zjeździe twoje hamulce to twoje życie. Hydrauliczne hamulce tarczowe, które mocno chwytają, to to, czego chcesz; gąbczaste, zużyte lub linkowe hamulce na trasie zjazdowej to czerwona flaga.
• Zawieszenie i rama. Na prawdziwe zjazdy chcesz utrzymanego roweru zjazdowego lub enduro z dwustronnym zawieszeniem, nie zmęczonego sztywnego hardtaila.
• Opony i napęd. Przyzwoity bieżnik, brak łysych miejsc, biegi, które zmieniają się czysto.
• Dopasowanie. Rower powinien być dobrany do ciebie z regulowanym siodełkiem i sterami.

Potwierdź pakiet bezpieczeństwa: poprawnie dopasowany kask (niezbędny i nienegocjowalny), rękawice i idealnie ochraniacze łokci i kolan na trasy techniczne; przewodnik, który jedzie z grupą i kontroluje tempo; pojazd wsparcia jadący za na stromych zjazdach; oraz podstawowa apteczka i tlen. Zapytaj o wielkość grupy — mniejsze grupy dostają więcej uwagi i bezpieczniejsze odstępy.

Wybieraj na podstawie reputacji, nie najniższej ceny. Czytaj świeże recenzje wspominające konkretnie stan roweru i hamulce. Najtańsi operatorzy oszczędzają dokładnie tam, gdzie boli: stare rowery, duże grupy, brak pojazdu wsparcia. Różnica cenowa to zwykle margines bezpieczeństwa. Przewodnik po pułapkach turystycznych Cusco omawia, jak działa tu rynek taniej przygody.

Koszty, sprzęt i co zabrać

Dzień zjazdowy z przewodnikiem zwykle kosztuje od około $50 do $120, w zależności od trasy, jakości roweru, wielkości grupy i tego, czy transport, pojazd wsparcia, przekąski i obiad są wliczone. Opcje Abra Málaga i wielodniowe są w wyższej części. Traktuj podejrzanie tanie oferty jako ostrzeżenie o rowerze i wsparciu.

Co operator powinien zapewnić: rower, kask, rękawice, ochraniacze na trasy techniczne i transport na start.

Co zabrać samemu:

• Ochrona przed słońcem — krem o wysokim faktorze, okulary przeciwsłoneczne i balsam do ust; UV na wysokości jest intensywne.
• Warstwy — może być zimno na przełęczy startowej i ciepło na dole długiego zjazdu, zwłaszcza ku dżungli. Wiatroszczelna warstwa warto mieć ze względu na prędkość zjazdu.
• Własne rękawice, jeśli masz, dla komfortu i chwytu.
• Woda i kilka przekąsek; trochę kalorii pomaga na wysokości.
• Gotówka w solach na wstępy, napiwki i przystanki po drodze.
• Zabudowane buty z przyczepnością — nigdy sandały.

Słowo o alternatywach motorowych

Jeśli chcesz wysokoandyjskiej adrenaliny bez pedałowania na wysokości, region oferuje też wycieczki quadami (ATV) z przewodnikiem, które są innym doświadczeniem, ale przemawiają do podobnych podróżnych. Są motorowe, więc wysiłek wysokościowy jest znacznie niższy, i szybko docierają w malowniczy wysoki teren. Szczery kompromis jest taki, że są głośniejsze, mniej wymagające fizycznie i to inny rodzaj zabawy. Jeśli to ci bardziej odpowiada, wycieczka quadem na Tęczową Górę i Czerwoną Dolinę łączy jazdę quadem z jednym z charakterystycznych krajobrazów regionu, a wycieczka quadem nad jeziora i lodowce Ausangate dociera do odległych wysokogórskich jezior quadem. Nasz przewodnik po wycieczkach quadami i ATV szczerze je porównuje. To nie jest kolarstwo górskie, ale odpowiadają na to samo „chcę dreszczyku w wysokich Andach” dla niekolarzy.

Wpisanie dnia rowerowego w wyjazd do Cusco

Najczęstszym błędem planistycznym jest umieszczenie dnia rowerowego za wcześnie. Ponieważ jazdy zaczynają się wysoko, chcesz rower umieszczony po aklimatyzacji, nie w jej trakcie. Wykonalna sekwencja na typowy wyjazd: przyjedź i przesiądź się prosto w dół do niższej Świętej Doliny, by spać na 2800–3000 m, spędź dzień lub dwa na łagodnym zwiedzaniu doliny jak płaskowyż Maras i Moray, potem zaplanuj rower, gdy będziesz wyraźnie dostosowany. Plan aklimatyzacji w Cusco szczegółowo układa te pierwsze dni, a zrobienie tego dobrze to różnica między cieszeniem się zjazdem a przebijaniem się przez wysokościową udrękę na rowerze.

Pomyśl też o tym, gdzie rower plasuje się względem twoich innych dużych dni. To słabe planowanie, by jeździć na rowerze dzień przed lub po wymagającym trekkingu czy wyprawie na Tęczową Górę, bo wszystkie obciążają cię na wysokości. Rozłóż wymagające dni i trzymaj co najmniej jeden łatwiejszy dzień między nimi. Jeśli twój wyjazd skupia się na Machu Picchu, pamiętaj, że trasa Inca Jungle już wbudowuje odcinek zjazdu rowerowego w podróż tam, więc możesz w ogóle nie potrzebować osobnego dnia rowerowego — porównaj opcje w przewodniku po trekkingach do Machu Picchu przed rezerwacją obu.

Dla rodzin rower jest trudniejszy do sprzedania niż łagodniejsze wycieczki jednodniowe z Cusco, ale łatwa pętla po płaskowyżu Maras-Moray może zadziałać dla pewnych siebie nastoletnich rowerzystów, którzy są zaaklimatyzowani. Młodsze dzieci lepiej nadają się do nierowerowych aktywności w dolinie.

Szczere dopasowanie trasy do twoich umiejętności

Najlepsza rzecz, jaką możesz zrobić dla dobrego dnia rowerowego, po aklimatyzacji i sprawdzeniu roweru, to być szczerym z operatorem co do swojego poziomu. Rynek zjazdowy Cusco obejmuje wszystko od łagodnych przejażdżek po płaskowyżu po strome techniczne zjazdy, a operatorzy mogą dopasować cię do właściwej trasy tylko, jeśli powiesz im prawdę.

Jeśli jesteś pewnym siebie, doświadczonym rowerzystą, długi zjazd Abra Málaga ku lasowi mglistemu to wyróżniający się — utrzymany, dramatyczny spadek przez zmieniające się ekosystemy, którego niewiele miejsc na świecie dorównuje. Nalegaj na dobrej jakości rower z dwustronnym zawieszeniem z mocnymi hamulcami hydraulicznymi i pojazd wsparcia i traktuj zjazd z szacunkiem: nachylenie, wysokość na górze i wszelki wspólny ruch wymagają uwagi.

Jeśli jesteś średniozaawansowanym rowerzystą, płaskowyż Chinchero i dłuższe polne trasy Świętej Doliny dają scenerię i prawdziwą jazdę bez zobowiązania dużego technicznego zjazdu. Są wysokie, więc aklimatyzacja wciąż ma znaczenie, ale nachylenia są wyrozumiałe.

Jeśli jesteś początkującym lub wracasz po długiej przerwie, trzymaj się pętli po płaskowyżu Maras-Moray. Pofałdowane drogi, duże otwarte widoki, opanowane wzniesienia i bonus zobaczenia dwóch słynnych miejsc rowerem, a nie z busa. To właściwe miejsce, by sprawdzić, czy jazda na wysokości ci odpowiada, przed zobowiązaniem się do czegokolwiek bardziej stromego.

Niezależnie od poziomu nigdy nie pozwól operatorowi wepchnąć cię na trasę poza nim, bo tak robi grupa albo bo kosztuje więcej. Źle oceniony zjazd na 4000 m z marginalnymi hamulcami to dokładnie scenariusz, przed którym ostrzega przewodnik po pułapkach turystycznych Cusco. Dobrzy operatorzy poprowadzą cię właściwie; źli sprzedadzą ci wyprawę, której nie powinieneś podejmować.

Szczere zastrzeżenia

Aklimatyzacja to cała gra. Największą pojedynczą przyczyną nieszczęsnego lub niebezpiecznego dnia rowerowego tutaj jest wejście za wysoko za szybko. Wbuduj dni najpierw.

Tanie zwykle znaczy gorsze hamulce. Rynek zjazdowy ma długi ogon tanich operatorów oferujących zmęczone rowery. Na zjeździe z 4000 metrów to nie miejsce, by oszczędzać pieniądze.

„Zjazd” wciąż znaczy wysiłek. Marketing sugeruje, że toczysz się całą drogę. W rzeczywistości stale hamujesz, aktywnie prowadzisz rower i pedałujesz na płaskich odcinkach, a wszystko na wysokości.

Pogoda zmienia się szybko. Popołudniowy deszcz w porze deszczowej (listopad–marzec) czyni zjazdy śliskimi i widoczność słabą. Pora sucha (maj–wrzesień) jest znacznie bezpieczniejsza dla roweru; poranki są najpewniejsze przez cały rok.

Wspólne drogi. Niektóre zjazdy używają dróg publicznych z ruchem pojazdów. Pojazd wsparcia i zdyscyplinowany przewodnik kontrolujący tempo to to, co utrzymuje to bezpiecznym.